Hollanda tarzı bolluğu kutlarken, Iwagumi bir sadelik alıştırmasıdır. Japon bahçe tasarımı ilkelerine dayanan bu stil, genellikle tek sayıda taş — en sık üç veya beş — kullanır ve bunlar katı kompozisyon kurallarına göre düzenlenir, tek bir bitki türünden oluşan alçak ve homojen bir halı ile eşleştirilir.
Oyaishi Kuralı
Her Iwagumi düzeni "oyaishi", yani ana taş etrafında kurulur — düzenlemedeki en büyük ve görsel olarak en baskın kaya. Asla tam ortaya yerleştirilmez; klasik kompozisyon onu akvaryumun yaklaşık üçte ikisine, fotoğrafçılık ve resimde kullanılan altın oran mantığıyla aynı şekilde yerleştirir. İkincil taşlar ("fukuishi") daha küçüktür, ana taşın şeklini ve dokusunu yansıtır ve dağınık kayalar yerine tek, bütünleşik bir kaya oluşumu izlenimi vermek için ona doğru eğilir.
Taş Seçimi ve Yerleşimi
Taş türünün tutarlılığı pazarlık konusu değildir — farklı kaya türlerini karıştırmak, doğal bir kaya oluşumu illüzyonunu anında bozar. Popüler seçimler arasında keskin, dramatik dokusuyla Seiryu taşı ve daha yumuşak, aşınmış bir görünüm için Ohko (ejder) taşı bulunur. Her taşın tabanını substrata hafifçe gömün; çakılın üzerinde duruyormuş gibi görünen taşlar, bulunmuş değil kurgulanmış izlenimi verir.
Sadelik Neden Göründüğünden Daha Zor
Bu kadar az görsel öğeyle, her kusur büyütülmüş şekilde görünür. Yanlış açıdaki tek bir taş veya düzensiz büyüyen bir halı bitkisi, tüm kompozisyonu bozabilir. Iwagumi akvaryumlarının disiplinli bir su kimyası gerektirmesinin nedeni tam olarak budur: kusurların saklanacağı hiçbir yer olmadığından, istikrarlı CO2, tutarlı ışıklandırma ve halı bitkisi için sıkı bir besin rejimi, huzurlu bir Iwagumi ile üzerinde birkaç taş olan çıplak bir akvaryumu birbirinden ayıran şeydir.